.

.

.

.

.

ทุกเรื่องราวที่เข้ามา ที่เจ็บและช้ำ จนทำให้ฉันมีน้ำตา

แม้ว่าทรมานเท่าไหร่ ฉันเรียกมันว่าความเสียใจ

.

แล้วเรื่องราวในวันนี้

ที่เกิดและมันกำลังกระทบใจของฉัน

ก็สอนให้ได้เรียนรู้ใหม่ ในคำที่ฉันเคยเข้าใจ

.

สิ่งใดที่เคยได้เจอ

กลายเป็นแค่เพียง เรื่องเล็กน้อยไปในพริบตา

เสียงของเธอที่ร่ำลา ได้สอนให้รู้ว่า

อย่าไปจำความช้ำที่มี

.

นี่แหละคือความเสียใจ

ความเสียใจมันเป็นอย่างนี้จำซะใหม่

ต้องเจ็บจนร้องไห้โดยไม่อาย

ต้องช้ำทุรนทุรายขนาดนี้

.

ที่ผ่านมามองย้อนไป

ลองคิดดูบางทีก็เสียดายน้ำตา

แต่เธอทำให้ได้รู้ว่า

ค่าของน้ำตามันคู่ควร กับการต้องเสียเธอ

.

แม้ฉันยืนแทบไม่ไหว

ก็อยากขอพูดอะไรสักนิดนึงถึงเธอ

ขอโทษที่ไม่ดีเหมือนใคร

และขอบคุณที่สอนให้เข้าใจ

.

ว่าเรื่องที่เคยได้เจอมันก็แค่เพียง

สิ่งเล็กน้อยที่เปลืองน้ำตา

เสียงของเธอที่ร่ำลา

ได้สอนให้รู้ว่า อย่าไปจำความช้ำที่มี

.

นี่แหละคือความเสียใจ

ความเสียใจมันเป็นอย่างนี้จำซะใหม่

ต้องเจ็บจนร้องไห้โดยไม่อาย

ต้องช้ำทุรนทุรายขนาดนี้

.

ที่ผ่านมามองย้อนไป

ลองคิดดูบางทีก็เสียดายน้ำตา

แต่เธอทำให้ได้รู้ว่า

ค่าของน้ำตามันคู่ควร กับการต้องเสียเธอ

.

.

เจ็บในวันนี้ทำให้รู้ว่า...ค่าของน้ำตามันคู่ควร

.

..........................................................................

.

ทิ้งเพลงนี้ไว้ให้ฟัง

ทิ้งเพลงนี้ไว้ให้หัวใจฟัง

.

.

จำซะใหม่

.

.

เพราะช่วงเวลานับจากนี้

ฉันก็ไม่แน่ใจว่า

ฉันยังเหลือเวลาให้ได้ยืนอีกนานแค่ไหน

.

.

"....ที่ผ่านมามองย้อนไป

ลองคิดดู บางทีก็เสียดายน้ำตา

แต่เธอทำให้ได้รู้ว่า

ค่าของน้ำตามันคู่ควร...กับการต้องเสียเธอ..."

.

.

งั้นตอนนี้ขออยู่บนพื้นที่ส่วนตัวอันน้อยนิดก่อนละกัน

.

--------------------------------------------------------