ยู้ฮูวววววว

แวะมาอัพบล็อกได้สักที นึกว่าจะไม่ได้อัพซะแล้ว

แวะมาทีไรก็คงไม่พ้นบ่น-บ่น-บ่น และ บ่น...อีกตามเคย

ช่วงเดือนนี้เป็นช่วงแห่งความสุขล่ะ

(จริงๆ ก็สุขมันทุกเดือนถ้าเราอยากให้มันสุข จริงไหม?)

ตอนนี้ก็วุ่นๆ กับการสอนอยู่ทุกวัน ไฟลนก้นมันตลอด งานยุ่งอีรุงตุงนังพันให้มั่ว

อาทิตย์หน้ามีให้เด็ก ม. 4 สอบร้องเพลงภาษาญี่ปุ่นด้วย เหอเหอ ไฮโซใช่ไม๊ล่ะ

ว่าแต่ไม่ได้ไปเม้นท์ที่บล็อกใคร ขออภัยด้วยเน้อ (....สาธุ...)

.

.

เรื่องราวตอนนี้ก็ยังคงเหมือนเดิม ที่ไม่เหมือนเดิม ก็ยังไม่มี

สุดสัปดาห์วันหยุดก็เหมือนเดิม วิถีชีวิตเดิมๆ

บางทีก็เลยรู้สึกขึ้นมาเฉยๆ ว่า ไม่ค่อยได้อัพบล็อกก็ไม่ค่อยได้รู้สึกอะไร

เพราะว่าตอนนี้ชีวิตเรียบง่ายมาก

.

.

บางทีตอนนี้อาจเป็นไปได้ว่าเรากำลังป้องกันตัวเองอยู่ก็เป็นได้

การอัพบล็อกอะไรลงไปด้วยความรู้สึกของเราที่แท้จริง

บางทีก็อาจทำให้คนอ่านรู้สึกไม่พอใจได้ ไม่รู้ว่าคิดอย่างนั้นกันหรือเปล่านะ

แต่รักนวลสงวนบล็อกดีกว่า...หุหุ

.

.

ช่วงนี้อยากไปเที่ยวง่ะ วันหยุด 3 วันที่ผ่านมา จริงๆ ก็มีโปรแกรมไปไหนต่อไหน ก็ไม่ได้ไปต่างจังหวัดเลย มัวแต่ช่วยทำบ้านอยู่ ตอนนี้ก็ไม่ค่อยอยากย้ายเข้าบ้านแล้วง่ะ รู้สึกว่ามันไม่ใช่บ้านของเรายังไงก็ไม่รู้...T-T

ว่าจะไม่อัพยาวแล้วน๊า...ยาวจนได้...เฮ้อออออออออ

ไปก่อนละนะคะ ถ้ามีอะไรอัพเดทจะมาเล่าสู่กันฟังค่ะ

อย่าเพิ่งหนีหายกันไปก่อนล่ะ

.

.

Tanoshii Nihongo (ภาษาญี่ปุ่นแสนสนุกวันละคำ)

วันนี้เสนอคำว่า

誰の目にも明らかだ (ดะเระโนะเมะนิโม่ะอะคะระคะดะ)

(darenomenimoakurakada) หมายถึง "ใครๆ เค้าก็รู้กัน"

อย่างเช่นここに昔人が住んでいたことは、誰の目にも明らかだ。

หมายถึง เรื่องที่ว่าที่ตรงนี้แต่ก่อนมีคนอาศัยอยู่นั้น ใครๆ ก็รู้กันทั้งนั้นล่ะ

เป็นสำนวนที่นำไปใช้กันได้นะคะ...ให้ใครๆ เค้ารู้กันไปเลยค่ะ ＾＾

วันนี้พอก่อนดีกว่า คาบ 8-9 มีสอนแล้ว ซาโยนาระค่ะ

.

.

ตอนนี้ฟังเพลงนี้ดีกว่า..สบายใจกว่ากันเยอะเลย

คิดถึงทุกเวลา...เบิร์ด ธงไชย