การที่เรามีใครสักคนนึง

ก็ทำให้เรารู้สึกว่าเวลาของเรานั้นช่างเป็นเวลาที่มีความสุขเหลือเกิน

เป็นช่วงเวลาที่พร้อมจะทำทุกๆ สิ่ง ทุกๆ อย่างเพื่อคนที่เรารักได้เสมอ

ไม่ว่าอยากได้อะไรก็พร้อมจะหาให้ ไม่เคยบ่น ไม่เคยทวง

.

.

แต่บางที....เราก็อาจจะมองข้ามสิ่งที่เป็นความจริงไป

บางสิ่งที่เราคิดว่าเราทนได้...จริงๆ แล้วเราอาจทนไม่ได้ก็ได้

บางสิ่งที่เราคิดว่าเราเปลี่ยนแปลงได้...จริงๆ แล้วเราอาจเปลี่ยนแปลงไม่ได้

บางสิ่งที่เราคิดว่าไม่เป็นไร....จริงๆ แล้วสักวันหนึ่งมันอาจมากกว่าคำว่าไม่เป็นไรก็ได้

.

.

บทสรุปในอนาคต ไม่สามารถเห็นเป็นภาพที่ชัดเจนได้

ไม่สามารถล่วงรู้ได้ และ ไม่สามารถจะคาดเดาอะไรได้

.

.

บางครั้งสิ่งหนึ่ง สิ่งนี้ มักจะเกิดมาควบคู่ด้วยเสมอ นั่นก็คือ "ความกลัว"

กลัวว่าในอนาคตมันจะไม่เป็นไปดั่งใจคิด

กลัวว่าในอนาคตเราจะทนไม่ได้กับสิ่งที่เป็น

กลัวถึงความเปลี่ยนแปลง หากไม่ยอมเปลี่ยนแปลง

และกลัวว่าจากที่เคยทำมาทั้งหลายทั้งสิ้น วันหนึ่งมันขาดหายไป

.

.

เราจะรับไหวไหม...เราจะตั้งรับกับมันได้มั๊ย

.

.

ฉันเชื่อว่าทุกคนย่อมมีอุปสรรคทั้งสิ้น

เหมือนว่าตอนนี้จะไม่มีอุปสรรคอะไร แต่ในใจฉันบางทีก็บอกว่ามันยังมีอยู่

มันยังคงอึมครึม...ฉันไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้เลย

อยากจะขยับตัวให้คล่องกว่านี้ก็ไม่รู้ว่าจะกระทบกระเทือนหรือป่าว

.

.

ก็คงเหมือนตอนนี้กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ที่โคลงเคลง

จะขยับอะไรก็ดูไม่มั่นคง จะต่อเติมมันก็ไม่เหมือนเดิม

มีแต่รอยที่ต้องสมาน ซึ่งก็ยากแล้วเกินกว่าจะทำให้มันเหมือนเดิม

.

.

ได้แต่บอกว่าตอนนี้..ช่างมันเถอะ ยังไงเราก็มีความสุขกับสิ่งที่เรามีนี่นา

.

.

ว่าแล้ว...ก็อยากไปดูหนังเรื่องนี้จัง "โคตรรักเอ็งเลย"

ดูไตเติ้ลจากบล็อกพี่กระต่ายคนงาม และจากตอนที่ไปดูหนังเรื่องอื่นๆ มา

.

.

รู้สึกอะไรบางอย่างว่า...ต่อให้ฉันจะมีอุปสรรคขนาดไหน

ต่อให้ฉันจะสงสัยอะไร และถึงแม้จะไม่กล้าพูดอะไรออกมาก็ตาม

ก็อยากจะทำสิ่งนี้ให้มันนานที่สุด และอยากจะทำให้นานตลอดไป

ก่อนที่วันนึงเราจะมานั่งนึกเสียดายในวันหลังว่าโอกาสมีแต่ไม่ทำ

พอมีโอกาสก็หมดเวลาแล้วที่จะทำ.....

.

.

ตอนนี้ก็เลยขอว่า....

"โคตรรักเธอเลย"

...ก็แล้วกัน

.

.

Updates

ช่วงนี้สอบมิดเทอม คุมสอบอย่างเดียว ไม่ค่อยมีเวลาได้อัพเลย ไม่เหมือนเมื่อก่อน -*-

อาทิตย์หน้าตรวจข้อสอบอย่างเดียว + ทำคะแนนส่งวิชาการ + เทรนเด็กไปแข่งทักษะภาษาญี่ปุ่นอีกต่างหาก

แต่ยังคิดถึงทุกๆ คนเสมอนะคะ แล้วไงไว้พบกันใหม่ค่ะ ＾＾